
روایتی از برپایی موکب در مسیر نورانی حرم- جمکران در شب نیمهی شعبان
طَریقُالمهدی، در این روزگارِ غبارآلود، یگانه مسیرِ خوشبختی و رستگاری بشر است. در این وانفسای سرخوشی غافلانه و افسارگسیختگیِ شیاطین، در جهانی لبریز از استکبار و استبداد، در میان هیاهوی گوشخراش رسانههای فریب و ریا، و در دل مظلومیت وطن، این تنها حضور قدسیِ شماست که چراغ امید را در جان ما افروخته و روشن نگاه داشته است.
ما ایمان داریم روزی خواهد آمد که بر زمین خداوند، به دستان مبارک شما، شمیم صلح و عدالت، کوچهکوچههای این سرزمین را عطرآگین خواهد ساخت؛ چنانکه وعدهی صادقِ الهی فرمود:
«وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ» ?
بیایید، ای بَقِيَّةَاللَّه؛ که شما موعودِ به حق و خَيْرٌ لَكُمْ هستید و ما به این حقیقت، دلسپرده، مؤمن و امیدواریم؛ و به رسم همین ایمانِ ریشهدار، لحظاتی هرچند اندک، توفیق یافتیم خادم زائرانتان در مسیر نورانیِ طَریقُالمهدی باشیم.
ما شیرینی نذریِ دخترانمان را به کام زائرانتان نشاندیم و قصهی پیشرفت، بالندگی و اقتدار ایرانِ صاحبالزمان را برای دلهای مشتاقشان روایت کردیم.
باشد که این گامهای کوچک، در ترازوی الهی، نذرِ تعجیلِ ظهور محاسبه گردد…
✨ اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج ✨
تاریخ انتشار: 1404/11/17